۰۲ دی ۱۳۸۹

147

یه روز خوب میاد که من اینقدر خالی نباشم از معنویات که مثل دیوونه ها هوس کنم چادر سرم کنم و برم مسجد...
یه روز خوب میاد که اینقدر به همه اصرار نکنی اپ کنن
شاید هیچ کس را هوس روز خوبی نیست یا هیچ کس را امید روز خوبی نیست...

۵ نظر:

  1. چقدر دلم می خواد به چیزی متوسل شم ... مردم از غصه
    دست روی دل من نزار فی فی ، نا امیدی با من هیچ فرقی نداره

    پاسخ دادنحذف
  2. chareii nist belakhare vase zendegie ejbary ham ke shode ye chizy peyda konim bahash aroom beshim!!!kojayee zendegi...

    پاسخ دادنحذف
  3. بدبختی ما اینه که محصول یه ایدئولوژی داغون به نام"اسلام" هستیم که آرامش رو تو معنویات و خدا و پیغمبر جست و جو میکنیم!

    پاسخ دادنحذف
  4. نظر شخصی و پیشنهادمو تو کامنت بالایی حذف کردم ولی ترجیح دادم دوباره بگمش ِ:D
    وقتی این تفکر اسلام مأبانه که آرامش تو معنویات و خداست 1400 و اندی سال نتونسته منِ نوعیِ بشر رو به آرامش برسونه حتما اشتباه بوده پس ترجیح میدم............هرچی دوس داری بزار جای اون نقطه ها

    پاسخ دادنحذف
  5. من محصول ایدوئولوژی داغون اسلام نیستم
    یعنی سعی کردم نباشم
    بعنی متنفرم!!!
    اما معنویات لازمه
    همون غذای روح.
    شاید ناخودآگاه معنویاتم رو تو چیزایی میبینم که اطرافیانم میبینند.

    پاسخ دادنحذف